1ο Δημοτικό Σχολείο Τριλόφου
Η επίσημη αυτή ιστοσελίδα του σχολείου μας είναι το πολύτιμο συλλογικό μας βιβλίο, όπου καταγράφονται και αποτυπώνονται οι εκπαιδευτικές δράσεις, οι σχολικές εκδηλώσεις, η οργάνωση και λειτουργία του ίδιου του σχολείου. Κάθε τι που συμβάλλει στο να μεγαλώνει η ψυχή του παιδιού και να νιώθει καλά σε αυτή τη μεγάλη οικογένεια είναι το εκπαιδευτικό έργο του σχολείου που συντελείται και που σας καλούμε να ενημερώνεστε.
Τελευταία Άρθρα
Χαρήκαμε σήμερα, καθώς, αν και Μ. Δευτέρα, περίοδος διακοπών, πολλοί ήταν οι μαθητές και μαθήτριες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του …
Σήμερα 2 Απριλίου 2026 είχαμε τη χαρά να έχουμε τη δεύτερη συνάντησή μας με το αδελφό σχολείο του Καϊμακλίου Κύπρου. …
Πραγματοποιήθηκε σήμερα 1η Απριλίου στο σχολείο μας, η συγκινητική εκδήλωση αδελφοποίησης με το σχολείου του Καϊμακλίου (ΚΒ) Κύπρου. Μια συνεργασία …
Πώς μπορεί μια σχολική βιβλιοθήκη να μεταμορφωθεί σε μια όαση ηρεμίας και δημιουργίας; Εμείς, οι μαθητές και οι μαθήτριες του …
Στο πλαίσιο της καλλιέργειας της ενσυναίσθησης, της συμπερίληψης και της ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των μαθητών/τριών, τα παιδιά της Β΄ τάξης …
Ανακοινώσεις »
Χαρήκαμε σήμερα, καθώς, αν και Μ. Δευτέρα, περίοδος διακοπών, πολλοί ήταν οι μαθητές και μαθήτριες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του σχολείου να φυτέψουν στο παρτέρι που δημιουργήσαμε. Ο καιρός δεν …
Σήμερα 2 Απριλίου 2026 είχαμε τη χαρά να έχουμε τη δεύτερη συνάντησή μας με το αδελφό σχολείο του Καϊμακλίου Κύπρου. Αν και ο καιρός δεν βοήθησε να γίνει η κοινή …
Ιστορικό
«Εζήτησα να ξυπνήσω ψυχές ικανές να καθορίσουν μονάχες τους αύριο την τύχη τους κι όχι νευρόσπαστα που να κινούνται σήμερα με τη θέληση του πρώτου τυχαίου δασκάλου τους κι αύριο με του άλλου οποιουδήποτε κυρίου τους.
Δεν έδωκα καλούπια σε καμιά περιοχή της ζωής και της σκέψης τους, καλούπια που αλλάζουν επιφανειακά μονάχα κ’ εξωτερικά τη ζωή, μα που αφήνουν αποκοιμισμένη και στείρα την ψυχή τους.
Όπου έβλεπα την ελεύθερη σκέψη τη σεβάστηκα και την αγάπησα, οσοδήποτε τολμηρή κι αν ήταν, και περιφρόνησα με αγανάκτηση το μυαλό το σκλαβωμένο μέσα στα δεσμά της πρόληψης και της υποκρισίας.
Οι ταπεινοί γύρω μας μάς έριξαν λόγια βλεδυρά και μας εμίσησαν – αλίμονο αν δεν μας μισούσαν, αυτό θα σήμαινε πως συγγενεύαμε με την ταπεινή και πρόστυχη ψυχή και ζωή τους.
Γιατί μαθητής μου εμένα δεν είναι ‘κείνος που αγαπά την ήρεμη κι ακίνδυνη ζωή, τη στρωμένη με λουλούδια, αλλά εκείνος που μέσα του έχει ξυπνήσει η ανησυχία.
Μαθητής μου δεν είναι ‘κείνος που θα μ’ αγαπήσει με μια θηλυκιά και μαλακή άγονη αγάπη, αλλά εκείνος που ακολουθώντας τις αρχές της επικίνδυνης πάλης θα με φτάσει και θα με ξεπεράσει, αρνούμενος ίσως στο τέλος εμένα.»
Ο Παιδαγωγός Μίλτος Κουντουράς
