Το εθιμοτυπικό της εορτής των Τριών Ιεραρχών, στην τοπική μας κοινότητα του Τριλόφου, είναι αυτή ακριβώς η παράδοση που για …
1ο Δημοτικό Σχολείο Τριλόφου
Η επίσημη αυτή ιστοσελίδα του σχολείου μας είναι το πολύτιμο συλλογικό μας βιβλίο, όπου καταγράφονται και αποτυπώνονται οι εκπαιδευτικές δράσεις, οι σχολικές εκδηλώσεις, η οργάνωση και λειτουργία του ίδιου του σχολείου. Κάθε τι που συμβάλλει στο να μεγαλώνει η ψυχή του παιδιού και να νιώθει καλά σε αυτή τη μεγάλη οικογένεια είναι το εκπαιδευτικό έργο του σχολείου που συντελείται και που σας καλούμε να ενημερώνεστε.
Τελευταία Άρθρα
Τι θα γινόταν αν για μια μέρα αφήναμε το σήμερα και ταξιδεύαμε χιλιάδες χρόνια πίσω στον χρόνο; Την Τετάρτη 28 …
“Πού κρύφτηκε ο χειμώνας;” – Μια βιωματική συνάντηση με τη συγγραφέα Αθηνά ΓάτσουΗ Β΄ τάξη του σχολείου μας είχε τη …
Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, η Δ’ τάξη συμμετείχε σε περιβαλλοντικό πρόγραμμα της «Aelia Path», στη ΧΑΝΘ, με στόχο την αντιμετώπιση …
Σύμφωνα με το τοπικό έθιμο του Τριλόφου , την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου, ημέρα της γιορτής των Τριών Ιεραρχών, θα γίνει …
Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Τριλόφου Θεσσαλονίκης ανακοινώνει με χαρά την επίσημη αδελφοποίησή του με το Δημοτικό Σχολείο Καϊμακλίου Β΄(ΚΒ) στη …
Ανακοινώσεις »
Το εθιμοτυπικό της εορτής των Τριών Ιεραρχών, στην τοπική μας κοινότητα του Τριλόφου, είναι αυτή ακριβώς η παράδοση που για δεκαετίες περνά από τη μια γενιά στην άλλη. Είναι αυτή …
Τι θα γινόταν αν για μια μέρα αφήναμε το σήμερα και ταξιδεύαμε χιλιάδες χρόνια πίσω στον χρόνο; Την Τετάρτη 28 Φλεβάρη, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης με …
“Πού κρύφτηκε ο χειμώνας;” – Μια βιωματική συνάντηση με τη συγγραφέα Αθηνά ΓάτσουΗ Β΄ τάξη του σχολείου μας είχε τη χαρά να γνωρίσει από κοντά τη συγγραφέα Αθηνά Γάτσου και …
Ιστορικό
«Εζήτησα να ξυπνήσω ψυχές ικανές να καθορίσουν μονάχες τους αύριο την τύχη τους κι όχι νευρόσπαστα που να κινούνται σήμερα με τη θέληση του πρώτου τυχαίου δασκάλου τους κι αύριο με του άλλου οποιουδήποτε κυρίου τους.
Δεν έδωκα καλούπια σε καμιά περιοχή της ζωής και της σκέψης τους, καλούπια που αλλάζουν επιφανειακά μονάχα κ’ εξωτερικά τη ζωή, μα που αφήνουν αποκοιμισμένη και στείρα την ψυχή τους.
Όπου έβλεπα την ελεύθερη σκέψη τη σεβάστηκα και την αγάπησα, οσοδήποτε τολμηρή κι αν ήταν, και περιφρόνησα με αγανάκτηση το μυαλό το σκλαβωμένο μέσα στα δεσμά της πρόληψης και της υποκρισίας.
Οι ταπεινοί γύρω μας μάς έριξαν λόγια βλεδυρά και μας εμίσησαν – αλίμονο αν δεν μας μισούσαν, αυτό θα σήμαινε πως συγγενεύαμε με την ταπεινή και πρόστυχη ψυχή και ζωή τους.
Γιατί μαθητής μου εμένα δεν είναι ‘κείνος που αγαπά την ήρεμη κι ακίνδυνη ζωή, τη στρωμένη με λουλούδια, αλλά εκείνος που μέσα του έχει ξυπνήσει η ανησυχία.
Μαθητής μου δεν είναι ‘κείνος που θα μ’ αγαπήσει με μια θηλυκιά και μαλακή άγονη αγάπη, αλλά εκείνος που ακολουθώντας τις αρχές της επικίνδυνης πάλης θα με φτάσει και θα με ξεπεράσει, αρνούμενος ίσως στο τέλος εμένα.»
Ο Παιδαγωγός Μίλτος Κουντουράς
